NASA’nın Perseverance bulgu aracı, Mars yüzeyinden çekmiş olduğu görüntüde, Mars’ın iki ayından önde gelen Phobos’un Güneş’in önünden geçişinin mükemmel bir görüntüsünü elde etti. Sadece gezegende yaşayan bilgili bir varlık bulunsaydı, bu görüntüyü bilimin gösterdiğine gore kaçınılmaz olan bir sonun yaklaşması olarak algılayabilirdi.
Mars’ın iki uydusu içinde en yakını olan Phobos, gezegene giderek yaklaşıyor ve bunun sonu kaçınılmaz bir çarpışma olacak benzer biçimde görünüyor. Öteki ay olan Deimos ise Mars’ın yörüngesinden ayrılana kadar devamlı dışa doğru sürükleniyor.
NASA’nın Mars’ın uydusu ilişkili sayfasında, “Phobos, her surat , sima ,çehre senede bir Mars’a 1,8 metre hızla yaklaşıyor, eğer bu hızla devam ederse, ya 50 milyon sene içinde Mars’a çarpacak veya bir halka olarak parçalanacak” deniliyor.
NASA, açıklamasında “Bilim adamları Phobos’un ölüme mahkum bulunduğunu aslına bakarsan biliyorlar” diyoe ve devam ediyor: “Uydu, Mars yüzeyine yaklaşıyor ve on milyonlarca sene içinde gezegene çarpması umut ediliyor. Sadece nihayet yirmi senede Mars yüzeyinden meydana getirilen tutulma gözlemleri, bilim adamlarının Phobos’un yavaş ilerleyen ölüm sarmalı ile alakalı anlayışlarını iyileştirmelerine de imkan sağlamış oldu.”
Dünya ve Ay için vaziyet nasıl?
Dünya’da ise Ay’ımız, bizlerden senede ortalama 3,78 santimetre hızla uzaklaşıyor, bu da ırak gelecekteki torunlarımızın (eğer insanlık bu sırada gezegeni terk yapmak eylemek zorunda kalmaz ya da yok eğer olmazsa) tam bir güneş tutulması göremeyecekleri anlamına geliyor. Ay, bizim açımızdan bakıldığında Güneş’i bir bütün olarak kaplamak için fazlaca ufak gözükecek.
NASA’nın Goddard feza Uçuş Merkezi’ndeki ay bilimcisi Richard Vondrak, 2017’de “Zaman içinde, toplam güneş tutulmalarının sayısı ve sıklığı azalacak” demiş ve devam etmişti: “Bundan ortalama 600 milyon sene sonrasında, Dünya bir tam güneş tutulmasının güzelliğini ve dramını nihayet kez yaşayacak.”
Güneş ve Ay, Dünya’dan Ay’a gore ortalama 400 kat daha uzakta ve çapı ortalama 400 kat daha büyük olduğundan dolayı, Güneş ve Ay gökyüzünde ortalama benzer büyüklükte görünüyor. 4 milyon sene evvel Ay şu anki yörüngesine kaymadan evvel, gökyüzünde şimdikinin ortalama üç sert kadar büyük görünüyordu.
