Fosillerin konuşamadığı ve 250 bin sene ila 40 bin sene evvel yaşamış olan Neandertallerin kayıt cihazlarının icadından fazlaca evvel ortadan kaybolduğu göz önüne alındığında, arkeologların soyu tükenmiş kuzenlerimizin gelişmiş lisan becerilerine haiz olup olmadığını bilmelerinin hiçbir yolu bulunmuyor. tekrar de, hemen hemen yayınlanmamış bir çalışmanın yazarı Neandertal dilini çözümleme etmeye çalıştı.
Seville Üniversitesi’nden bir dilbilimci olan emek verme yazarı Antonio Benítez-Burraco, “Neandertaller hemen hemen mutlak surette bizim dillerimize son derece benzeyen, sadece görünüşte yapısal olarak daha azca karmaşık ve işlevsel olarak daha azca yumuşak diller konuşuyorlardı” diye yazıyor. Bu netice, eski kitlelerin konuşma yeteneklerinin anatomik, sosyal-kültürel, bilişsel, çevresel ve genetik kanıtları birleştiren fazlaca disiplinli bir analizinin neticesi olarak karşımıza çıkıyor.
örnek olarak yazar, Neandertal ses yolunun bizimkine fazlaca benzediğini ve onların da bizimle benzer seslerin çoğunu üretebildiklerini öne sürüyor. Benzer biçimde, işitme duyuları çağdaş insanlarınkine benziyordu ve bunların tümü, karmaşık sesli kontakt için lüzumlu donanıma haiz olduklarını gösteriyor.
Sadece, Neandertal kafatası boşluğunun şekli, beyinlerinin bizimkinden daha azca “global” bulunduğunu gösteriyor. Bu da, lisan işlemede yoğun bir halde yer edinen bir bölge olan talamusun daha azca belirgin olabileceği anlamına geliyor. Bu farklılık, Neandertallerin “modaliteler arası düşünme” mevzusunda daha azca yetenekli oldukları ve bundan dolayı değişik kavramları birleştirerek karmaşık dilsel yapılar oluşturma yeteneğimizden yoksun oldukları yönünde spekülasyonlara yol açıyor.
bundan farklı olarak, Neandertal araçlarının görece basitliği, onların hiyerarşik düşünme kapasitemizi paylaşmadıklarını ve bundan dolayı karmaşık ifadeler ya da cümleler kurmakta yetersiz kalabileceklerini gösteriyor. İlave olarak, Neandertal endüstrilerinde vakit içinde görülen kültürel uyarlama eksikliği, daha azca güçle işçi hafıza kaynakları sebebiyle yenilik yapamadıklarını yansıtıyor olabilir.
Benítez-Burraco’nun söylediğine gore, bütün bu bilişsel engellemeler göz önüne alındığında, Neandertallerin sınırı olan lisan becerilerine haiz olması olası: “En azından, Neandertal dillerinin daha azca karmaşık bir sözdizimine, daha azca sayıda işlevsel kategoriye (belirleyiciler ya da bağlaçlar benzer biçimde) ve daha azca ayırt edici seslere haiz olabileceği tahmin edilebilir.”
Yazar, “Görünüşe gore, bu diller karmaşık önermesel anlamları iletmekte daha azca başarı göstermiş olmuş olabilir” diye devam ediyor.
Neandertal konuşma tarzları hakkında da tahminlerde var olan Benítez-Burraco, türün yaşamış olduğu soğuk, kuru ve açık ortamlar nedeniyle dilde ünsüz seslerin kullanımında bir zenginliğin teşvik edilmiş olabileceğini söylüyor. Bu varsayım, çevre ve lisan arasındaki herkesçe malum olan ilişkilere dayanıyor. Daha daha evvelki araştırmalara gore, soğuk sıcaklıklar “lisan bilgisinin iletilmesi için ses perdesinin kullanımını negatif etkilerken” kuruluk “vokal sesleri negatif önemli ölçüde etkiler.”
Benítez-Burraco, “Anlatmaya gerek yok, bu, vacip edilen bir Neandertal dilinin fazlaca kaba, oldukça spekülatif bir tasviri” diyor. Yazarın kendi söylediği ve kabul etmiş olduğu suretiyle, eski akrabalarımızın nasıl konuştuğunu kati olarak bilemeyeceğiz.
Emek harcama şimdilerde yargıcı incelemesini bekliyor ve PsyArXiv’de ön baskı olarak gösterildi.
